Het servicecenter biedt een kortstondig thuis voor de stadsnomade. Een plek om even bij te komen, de was te doen en te douchen, om als herboren de elementen weer het hoofd te kunnen bieden. Een bewegende schaal van rode kunsthars markeert het dag en nacht-ritme, toegankelijk overdag en lantaarn bij nacht boven de ingang met beperkte nacht voorzieningen.

The servicecenter offers city nomads access to personal care in confinement. A short break and moment of rest in a life of permanent motion and meeting. A shell in scarlet resin marks the rythm of night and day moving up and down with the sun, transforming into a lantern at nighttime giving access to nighttime facilities.

Une coque de resine en mouvement vertical trans- forme la balise de jour en une lanterne donnant alors accès a des services de nuit. Des casiers occupés entachent l’opalescence, dressant un bilan quotidien du nomadisme urbain. Des fragments de domiciliation génèrent le silo, protégé derrière une carapace d’acier oxydé, il est le lieu de l’intime et du devenir.
Un epiderme électrique dématerialise la facade en un espace d’expression à l’échelle du quartier.

 PARIS, FRANCE

PUBLIC BUILDINGS